คิดว่าเราถ่ายรูปเพื่ออะไรกัน เพื่อให้เก่งกว่าคนอื่น เพื่อให้ คนอื่น ยอมรับ หรือเพื่อสนอง ความต้องการของตัวเอง???


คิดว่าแต่ละคนคงรู้เหตุผลของตัวเองในการถ่ายรูปเพื่ออะไร?
สำหรับส่วนตัวเองนั้นแรกเริ่มมาจากการหางานอดิเรกทำ พักผ่อน
คลายเครียด แม้กระทั่งตอนนี้ตัวผมเองก็ยังเป็นอยู่อย่างนั้น
ผมเชื่อความงามมีอยู่ในทุกสิ่งรอบตัวเรา อาจจะแฝงอยู่ใน
บางซอก มุมที่ลึกเร้น หรืออาจจะอวดตัวอยู่อย่างสง่างาม
ทั้งนี้ขึ้นอยู่กับเราเองว่า จะเห็นหรือเข้าถึงสิ่งนั้นได้หรือไม่
ซึ่งการเข้าถึงและรับรู้ถึงความสุนทรียนั้นเป็นสิ่งที่ช่วยจรุงจิตใจ
ให้งดงาม และเป็นสุข

สุนทรียศาสตร์ กล่าวถึงความงาม ความงามที่รับรู้ได้ด้วยการ มองเห็น และการรับรู้จากสำนึกในจิตของคนๆ นั้น ทั้งนี้การรับรู้็ และสำนึกในจิตนั้นขึ้น อยู่กับมุมมอง หรือกรอบความคิดของแต่ละ บุคคล

ภาพนั้นสวยมั๊ย ภาพนี้งามมั๊ย ทำไมบางครั้งเราคิดว่าเราพึงใจ หรือ ประทับใจภาพถ่ายที่เราถ่าย ในขณะเดียวกันหากมองจากอีกมุมนึง โดยผ่านสายตา หรือแนว ความคิดที่ต่างออกไป อาจจะมองว่า ธรรมดาหรือไม่ประทับใจ ทำไมความพึงใจถึงแตกต่างกัน? อาจจะตอบยากทั้งนี้เนื่องจาก สภาพแวดล้อมรวมทั้งประสบการณ์ ที่แตกต่างกัน ของแต่ละบุคคลเหล่านี้ล้วนแต่เป็น ปัจจัยที่แฝงอยู่ ภายในจิตของแต่ละบุคคล นอกจากนั้นการเข้าถึงความจริง หรือ การเข้าถึงสุนทรีย ที่เป็นความงามนั้นไม่สามารถ เกิดขึ้นได้กับ ทุกคน บางคนอาจจะใช้เวลานานในการซึบซับสุนทรีย บางคนอาจ จะเกิดความประทับใจฉับพลันเมื่อมองเห็นภาพนั้น ๆ แต่สำหรับ บางคนนั้นไม่สามารถเข้าถึงหรือเข้าใจในความงามนั้นเลยก็เป็นได้

เห็นได้ว่าการเข้าถึงความงามที่มีอยู่นั้นมีหลากหลายหนทางหาก
แต่การฝึกฝนก็เป็นอีกหนทางหนึ่งที่จะช่วยให้เราเข้าถึงการพัฒนา ตัวเองหรือยกระดับจิตใจตัวเองนั้นอาจจะเริ่มจากการมองจากมุม
อื่นๆ นั่นก็คือมุมที่เราไม่สามารถมองเห็นด้วยตัวเอง เปรียบเสมือน การส่องกระจก หรือมองจากมุมอื่นๆ นอกจากนั้นหากมีใจที่เปิด กว้างการน้อมรับคำวิจารณ์ คำติชม จะเป็นการช่วยให้พัฒนาการ ของเรา ก้าวหน้า รวมถึงส่งเสริมจิตใจให้พัฒนามากยิ่งขึ้นไปด้วย